Rabu, 11 Mei 2016

KANTIN MPOK JAPI
TOKOH
Dalang: shafira
Mpok Japi: japira Baik, Suka ngebales”
Asisten mpok Japi : rifdah
Kara : chiara “Sombong, Boke”
Ana: arap “Bolot, Nyolot”
Ona: vio
Ika:  echi“Bindeng, Narsis”
Ruru: zalfa “Cadel, Cengeng”
Ida: sari
Pak Hans: shiro “Berwibawa, Boke”
Bu Guru :reni
Konglomerat: bakoy “Sombong, Boke”

Eh penonton! Pada kenal mpok konde gak? Yaudah deh aye jelasin.
Sekolah budaya betawi Cang Ngkoy merupakan Sekolah satu-satunye yang paling terkenal di wilayah Kebon Jeruk Jakarta Tengah. Ni sekolah set dah betawi banget. Sekolah ni gak menerime anak yang bersuku selain Betawi. Tapi enteh kenape Cang Ngkoy mau menutup ni sekolah. Eeeeh aye lupa sekolah ini pan ditutup karena namanye. Kite denger sambutannye yuk.

Assalammu’alikum Wr. Wb.
Kami dari kelompok III akan membawakan lenong bertema sekolah yang berjudul “Kantin Mpok JAPI”. “Kantin Mpok JAPI” adalah kantin baru yang berada di Sekolah Budaya betawi Cang Ngkoy.  (Perkenalan Tokoh)

Awan mendung menyelimuti Sekolah betawi Cang Ngkoy dipagi itu. Para siswa telah memasuki kelas dan belajar. Sementara itu Pak Hans guru yang tidak mengajar mengantar pedagang kantin baru, Mpok Konde.

Pak Hans: “Makasih ye Mpok Japi, udeh mau dagang di kantin eni. Pan mpok tau udeh 2 minggu gak ade pedagangnye.”
Mpok Japi: “Hehehe, kagak pape Pak, pan aye nyari rejeki juge. Aye pan juge sayang bener ame anak-anak, kaye bapak jadi guru.”
Pak Hans: “Ah mpok bise aje nih, kios mpok lumayan besar mpok tapi bangkunye cume eni. Ini kuncinye bahan masak udeh ade kok mpok.”
Mpok Japi: “Makasih ye Pak Hans.” (Segera menempelkan lebel “Kantin Mpok Japi”)

Kring Dumplak-Dumplak Kring Dumplak-Dumplak eaeoeaeo Waktunya Istirahat.
Bel istirahat berbunyi, waktu yang cukup lama untuk istirahat, Mpok Japi mengira kantin barunya akan diserbu.

Mpok Japi: “Penglaris, Penglaris. Bel istirahat bunyi kantin aye pasti laku.”
20 Menit Berlalu.
Asisten Mpok Japi: “Mane pelanggannye! (Kesal menangis)”
Kara: “Eh, mpok penjage kantin baru ye!”
Mpok Japi: “Alhamdulillah. Iya aye mpok japi ayo kesini ke Kantin Mpok. Situ makan ape aje ade! Cuma aye gak jual daging babi.”
Kara: “Ih sory dory mory ye, aye pan gak lepel ame gak demen makan makanan kampungan kaye begitu. Makanan aye tu ye, steak, sushi, salat, pisa, macem-macem dah. Liat aje kalung, gelang, cincin aye keren pan belinye di Jerman nih mpok.”
Mpok Japi: “Jerman mane?”
Kara: “Jejeran Matraman.”
Asisten Mpok Japi “Jeee ileh gayenye kaye anek presiden ente. Aye ma kagak demen nih yang modal kaye begini. Eh enakan juge gado-gado, ketoprak, karedok dari pade tuh si lalet-lalet tuh mente semue.”
kara: “Tapi ye, keliatannye mpok baru pan. Jadi aye mau deh ape tuh karedoknye atu.”
Mpok japi: “Logat ente Sombong bener dah. Eh kaye gak penting asalkan otak nih pinter.”
kara: “Eh Mpok nantangin aye, gini-gini mpok nilai aye 10 semue cakep pan mpok!”
asisten Mpok japi: “Widih cakep tuh nyang lain barape?”
kara: “100”
Asisten Mpok Japi: “Tapi percume juge aye ngomong ame situ, suombongnye selangit!”
Ghas: “Eh mpok aye tuh pinter! Otak aye encer nih.”
Mpok Japi: “Pantes aje kaye begitu orang gak punye otak. Encerkan otaknye.”
Kara: “HHh, aye tantangin aje deh mpok. Aye kasih pertanyaa ame mpok, kalo mpok gak bise jawab, mpok bayar seribu nah mpok kasih pertanyaan ke aye kalo aye gak bise jawab aye bayar sepuluh ribu.”
Mpok japi: “Aye gak takut!”
kara: “Berape cm tinggi menare kembar di singapura kota singa beranak?”
Mpok Japi: “Nih, 1000 aye gak tau! Berape jumlah bintang di langit ini?”
kara: “Berape ye? Pertanyaanye gak masuk akal nih!”
Asisten Mpok Japi: “Katanye otaknye encer!”
kara: “Nih, 10.000 tapi apaan jawabannye?”
Mpok Japi: “Nih 1000 pan aye gak tau!”
kara: “Iiiiih rugi deh aye! Karedoknya gak jadi!”
~
Mpok Japi: “Penglaris-penglaris!”
Ana: “Baru ye mpok! Kenalin aye ana.”
Ona: “lah iye baru ye, kenalin juge aye Ona”
Mpok Japi: “Oh iye-iye, nama aye Mpok Japi.”
Ana : “Oh mpok Japi. Eh Mpok,  tadi abis ketemu si Kara ye sombong bener pan mpok!”
Mpok Japi : “Iye sombong bener. Set dah.”
Ana : “Eh mpok yang sombong si Kara bukan aye masa mpok ngatain aye sombong. Gini-gini aye anaknye Mr. Bolot!”
Mpok Japi: “Mr. Bolot yang pelawak entu?”
Ana: “Yang pelawak babe aye bukan aye gimane sih mpok. Aye juge gak punye cite-cite jadi pelawak!”
Mpok Japi: “Nyang penting situ gak ikut-ikutan bolot pan?”
Ana: “Apa? Aye Bolot babe tu yang bolot, jelas-jelas beda mpok aye GAK bolot aye cuma… Budeg!”
Mpok Japi: “Yaudalah apa situ kata dah. Mau mesen ape?”
Ona: “Aye gak mimisan mpok, mpok punye mate kan. Yaudah deh aye mau mesen minuman aje deh.”
Mpok Japi: “MINUMANNYE APE!”
Ona: “Jeruk Anget.”
Mpok Japi: “Ade aye,,,,, nih jeruk anget ABIS AYE MASUKIN MAGICGER BIAR ANGET!”
Ona: “Set dah mpok yak serius mpok”
Mpok Japi : “Iye-iye, pesen berape? Temen lu pesen apaan tuh?”
Ona : “Aer digulain aje dah die mah”
Ana : “Set dah lu sembarangan aje, aye pesen jus jambu dah”
Mpok Japi : “Sip, aye bikini dulu, tunggu ye”
Ona : “Iye mpok cepetan ye jan lama lama keburu kering nih”

Kring Dumplak-Dumplak Kring Dumplak-Dumplak eaeoeaeo Kembali Belajar.

Ona: “Udah bel nih mpok, aye masuk dulu ye”
Mpok Japi : “Belajar yang bener yee”
Ana : “Sip mpok, duluan yee”

Mpok Japi: “Pade kurang asem bener dah tuh anak ame aye. Jam segini mending aye tidur aje.”
Mpok Japi tertidur dengan pulasnya. Hingga pukul 11.00.
Kring Dumplak-Dumplak Kring Dumplak-Dumplak eaeoeaeo Istirahat kedua.
Mpok Japi pun terbangun dari tidur pulasnya.

Mpok Japi: “Ya ampun, aye mimpi indah banget ye. Ketemu Agnes Mo Nikah.”
(Ika masuk sambil poto-poto)
Mpok japi: “Eh dek sini, makan di kantin aye!”
(Hanya tersenyum dan mengangguk, menarik Mpok japi untuk Poto”
Mpok Japi: “Kirim ya dek ke fax aye. Nah duduk, namanye siape mau makan ape?”
(Tersenyum)
Ika: “Nama aye Ika, aye minte mie ayam pake telor dah mpok!”
Ida: “kenalin mpok, aye ida mau pesen gado gado cabe 5 ye”
Mpok japi: “Iye-iye. Maap-maap kate ni ye tapi ono, Ika lagi pilek?”
Ika: “Nggak kok mpok udeh lame.”
Ida:”emang tabiat die gitu mpok”
Mpok japi: “Eh penonton! Cakep-cakep bindeng.”
ika: “Eh penonton, kalo aye diem cakep pan.”
Mpok Japi: “Nih ka, sejak kapan ente begitu.”
Ida :”sejak tu idung die kepentok tiang listrik mpok”
Ika: “enak aje,nih ye ane kasi tau faktenye.Waktu aye kecil, aye sempet tenggelem mpok di kolam ikan, terus aernye masih ade deh mpok.”
Mpok Japi: “Ya Ampun. Ikannye ikut masuk gak tuh?”
Ida :”Masuk mpok,ono udeh beranak pinak dalem tubuhnya,jadi nyak ikan”
Ika: “Aye gak tau juge sih mpok, tapi kayanye cacingnye deh mpok, liat aje aye kaye cacing kepanasan begini.” (Sambil joget-joget)
Mpok Japi: “Yaudeh makan dah tuh, kali aje cacingnye keluar tibe-tibe.”

(Ruru datang)
Ika: “Eh belon kenyang juge situ?”
Ruru: “Belom nih peh.”
Ika: “Mpok mau makan kali die nih mpok!”
Ruru: “Kenalin nama aye Lulu…”
Mpok Japi: “Oh Lulu.”
Ruru: “Bukan, Lulu.”
Mpok Japi: “Iye, Lulu pan.”
Ruru: (Nangis) “Bukan, nama aye Lulu.”
Ida: “Wayolo mpok nangisin anak orang aje”
Mpok Japi: “Lah aye gak tau nangis kenape?”
Ida: “Namanye tuh Ruru pake R.”
Mpok Japi: “Oh, iye Ruru pake R ye.”
Ika: “Nih mpok aye udah abis.”
Mpok Japi: “Eh bayar dulu.”
Ika: “Tadi pas mesen aye bilang ape?”
Mpok Japi: “Minte Mie Ayam peke telor satu.”
Ika: “Nah, makasih ye mpok aye minta trus dikasih, Bye!”
Ida: “Makasihh mpokk baikkk”
(Ika Ida pergi)
Mpok Japi: “Nah ente mesen apa Ruru?”
Ruru: “Aye mesen Natsi Goleng pake Telol.”
Mpok Japi: “Tapi ente bayal ye, jangan kaye si Ika ame Ida tuh, ngibul!”
Ruru: “Iye mpok. Nih abis. Belapa mpok?”
Mpok Japi: “Sejujulnya halganya sih 2 libu tapi aye diskonin deh jadi 4 libu.”
Ruru: “Aye tawal deh jadi 10 libu.”
Mpok Japi: “Oh boleh deh.”
Ruru: “Yaudah ya mpok Assalammu’alaikum.”
Bu Nia: “Mpok Japi, kenalin ini Bakoy, pendane sekolah kite. Beliau mau tau makanan mpok.”
Bakoy: “Iye mpok Japi, aye sekalian mau nraktir pak Hans.”
Bu Nia : “Lah aye kaga?”
Mpok Japi: “Eh penonton! Bakoy pan orang kaye pan!”
Bakoy: “Hahaha iye nraktir Bu Nia juga.Mpok Japi, pesen Nasi empingnya aje 3.”
Mpok Japi: “Siap…. Pak”
Mpok Japi: “Sambil liat bapak-bapak makan aye mau nyanyi ah!”

Mpok Japi: “16 Agustus tahun ’45.”
Pak Hans: “Maap maap kate nih ye mpok, sebagai guru PKN lagunye saleh, ulang napa mpok.”
Mpok Konde: “16 Agustus tahun ‘45”
Bu Nia: “Masih saleh mpok!”
Mpok Japi: “Dengerin dulu dong dikata aye Pak Saleh! 16 Agustus tahun ’45 besoknye hari kemerdekaan kite.”
Pak Hans: “Ooh aye juge punye mpok! 18 Agustus tahun ’45 kemarennye hari kemerdekaan kite.”
Bakoy: “Aye juge punye. 15 Agustus tahun ’45.”
Mpok Japi&Pak Hans&Bu Nia: “Haaah?”
Bakoy: “15 Agustus tahun ’45 lusanye hari kemerdekaan kite.”
Mpok Japi&Pak Hans&Bu Nia: “Hari Merdeka Nusa dan Bangsa hari brojolnye bangsa Indonesie Merdeka, sekali meredeka merdeka lagi selama hayat masih di dalam perut kite tetap setia, tetap setia mebela Negara kita kita tetap setia, tetap setia mempertahankan Indonesia.”
Pak Hans: “Pak Bakoy, aye duluan ye Mpok duluan. Makasih ye pak Bakoy.”
Bu Nia: “iyee makasii yee bapakk bapakk ibuu ibuu”
Bakoy: “Dari tadi siswanye ada yang ngutang gak mpok?”
Mpok Japi: “Alhamdulillah gak ade pak!”
Bakoy: “Semuanye berape mpok?”
Mpok Japi: “Karna cuma ame emping jadinye 10 ribu.”
Bakoy: “Untuk ngasih kesan pertame. Aye ngutang dulu ye, tagihnye ama anak aye si Kara.”
Mpok Konde: “Eh penonton. Mau tau pesan dari cerita ini?
Semua anggota: “Wassalammu’alaikum Wr. Wb.